Kẹ̀kẹ́ kẹ̀kẹ́ oníná mànàmáná okùn páálí

A dá JUMAO sílẹ̀ ní ọdún 2002, ó sì jẹ́ ilé iṣẹ́ tó ń ṣe àwọn ohun èlò ìṣègùn tó ń ṣe àgbékalẹ̀ ìwádìí àti ìdàgbàsókè, ìṣẹ̀dá àti títà àwọn kẹ̀kẹ́ akẹ́rù, ẹ̀rọ atẹ́gùn, ibùsùn àwọn aláìsàn, àti àwọn ọjà ìtúnṣe àti ìtọ́jú ìlera mìíràn. Ìdúróṣinṣin wa tí kò ṣeé yí padà sí ìṣàkóso dídára ń jẹ́ kí a máa tẹ̀lé àwọn ìlànà wa ti “ìdàgbàsókè pípéye, ìṣẹ̀dá dídára, ìgbẹ́kẹ̀lé oníbàárà.” A fi “ìdára ṣáájú, orúkọ rere ni àkọ́kọ́” sí ipò àkọ́kọ́, ní èrò láti ṣẹ̀dá ọjọ́ iwájú tó dára ní ìfọwọ́sowọ́pọ̀ pẹ̀lú àwọn oníbàárà wa nípasẹ̀ àwọn ọjà tó dára, tó dúró ṣinṣin àti tó ní ààbò.

Àwọn àga kẹ̀kẹ́ tuntun wa tí a fi okùn erogba ṣe nìyí